Verdriet.

Een wijze spreuk van Dante:
Er is geen groter verdriet dan zich, in dagen van ellende, de tijden te herinneren, toen men gelukkig was.

In plaats van zonnige berichten over vakantieweer zit ik in een diepe dip.
De factoren om me heen werken niet mee om er een goede wending aan te geven.
Mijn hersenen blijven "spinnen".
De stilte om me heen wordt steeds ondraaglijker.
Niemand om mee en tegen te praten.
Lang verhaal kort: ik zit met mezelf opgescheept.
En daar word ik niet vrolijk(er) van.


ZO voel ik me >>>
 


De achter- en dieperliggende redenen zijn mij bekend.
Maar veranderen kan ik het niet.
Accepteren soms.
Respecteren: een hoofdstuk apart.
Het is een voortdurende strijd om niet kopje onder te gaan.
En ik mag niet vechten....
Welke optie blijft er dan over, is mijn vraag aan jou.
Meanderen?
Ook dat gaat niet, als ik vastzit...


 
 


Vooruitzien is erg lastig.
Ik leef van dag tot dag en hoop aan het einde van de dag tevreden te kunnen zijn.
Geen doel...
Geen warm gevoel gewenst te zijn hier...
Geen arm meer om me heen...
Geen mailtje met bemoediging...
Men laat me gewoon weer alleen.
Waar ik zo tegenstrijd, is weer partner nr. 1 geworden.
Mijn viervoeters brengen enig soulaas en nemen me mee naar buiten.
DAAR voel ik me geborgen in het bosgebied.

Remedie: terug naar de natuur?!
Ik ben blij, dat dat "één- straatoversteken- dichtbij" is!

Dank u wel, Pa!
Voor u komende de tranen nu pas op gang.
In overvloed kan ik stellen.
Ook hier geen troostende woorden...
Geen begrip...



Verdriet.

Verdriet verandert jezelf.

Verdriet doet je anders horen,
anders zien,
anders waarnemen,
anders voelen.
Verdriet maakt je gevoeliger.

Verdriet verandert je contacten,
je levenszin,
je levensverwachting,
je interesses.
Verdriet verandert de mensen om je heen.

Verdriet maakt je vergeetachtig soms.
Maar nooit vergeet je wie eens jouw leven anders maakte,
hoop, zin en levenslust gaf,
een nieuwe kleur.

Verdriet verandert ook zelf.
Zwaar als het kan zijn, loodzwaar-bijna niet te dragen - kan het anders worden,
lichter soms,
maar nooit vergeet je, wie eens jouw leven anders maakte.

Verdriet kun je niet alleen verdragen.
Verdriet kan anders worden,
als er mensen meedragen.
En als die er niet zijn?

 
 


Ruzie
.
Mocht je ooit in een heftige ruzie belanden,
reageer er dan niet op en stop er dan geen energie in.
De ruzie zal dan door gebrek aan energie doodbloeden.




Spiegelbeeld.

Wat je in de ander zoekt, 
is wat je in jezelf niet kunt vinden.
Tijdens de zoektocht verlies je jezelf in die ander.

Laat de ander jouw spiegel zijn.
Wees voortdurend bewust, dat je op zoek bent naar jezelf
en niet naar die ander. 

Wees dankbaar voor wat de ander jou terugspiegelt. 
Verlies je niet langer in andere,
maar ontdek jezelf dankzij de andere.



Oké voelen.

Omdat ik me over het algemeen niet oké voel, onderneem ik van alles om daar van af te komen.
Om me toch maar oké te voelen.
Als ik me lui voel, doe ik er alles aan om dit te veranderen.
Want ik voel me pas oké, als de luiheid is verdwenen.
Wanneer ik me onzeker voel, doe ik er alles aan om het tij te keren.
Ik voel me pas oké, als de onzekerheid is verdwenen.
Wanneer ik me depressief voel, probeer ik daar zo gauw mogelijk van af te geraken.

En alles is weer oké, als ik niet meer depressief ben.

Ik heb steeds het idee, dat ik aan mezelf moet werken om me oké te voelen.
Hierdoor ben ik voortdurend bezig aan mezelf te sleutelen.
In feite gebeurt er niets, fundamenteel blijft alles hetzelfde.
Want er blijven voor mij voldoende redenen over om me niet oké te voelen.
Er moet nog wel het een en het ander in orde gebracht worden, wil ik me oké voelen.
Wat ik ook eraan doe, er blijft altijd het gevoel, dat er iets ontbreekt.
En zolang dat gevoel er is, voel ik me niet oké.
Daar sta je dan...

met je handen
vol staart



Bang.

Wees niet bang voor al te grote dromen.
Ga, als je het zeker weet
en als je aarzelt: wacht.
Hoe ijdel zijn de dingen, die je je hebt voorgenomen.
Het mooiste overkomt je.
Het minste is bedacht.

Wees niet bang voor, wat ze van je vinden.
Wat weet je van een ander, als je jezelf niet kent.
Verlies je oorsprong niet door je te snel te binden.
Het leven lijkt afwisselend, maar zelfs de liefde went.

Wees niet bang.
Je bent een van de velen.
En tegelijk is er maar een als jij!
Dat betekent, dat je vaak zult moeten delen.
En soms zal moeten zeggen: laat me los...

bron Freek de Jonge.



Healingsymbool
.

Dit geheime symbool is meer dan duizenden jaren geheim gebleven .
Het was alleen bekend bij een aantal mensen.
Het is nu de tijd geworden, dat we allemaal toegang krijgen tot dit oude en geheime symbool van healing.
Laat dit op je inwerken.
Zou het effect hebben, het is het proberen waard, toch?!


Toevallig?!
Heel frappant, terwijl ik aan het surfen ben, kom ik op dit artikel.
Ik was op zoek naar een afbeelding van een spiegel,
kom ik terecht bij "bloesemspiegel", geen idee wat dat is:
en die vertelt mij het volgende:


REUZENSTROPHARIA

Een paddestoel, welke een hoed heeft met een doorsnede van 40 tot 50 centimeter.
Ze geeft je een nieuw inzicht in de dingen, die je doet.
In plaats van tegen de moeilijkheden in je leven en de dingen die je doet aan te kijken,
helpt ze je je aandacht te richten op plezier, vooral wanneer deze gedachten al te lang in je hoofd zitten.
Direct aanpakken, wanneer je al te lang over doe dingen zit te dubben, bevordert de Stropharia het doen.
Ze laat je handelen vanuit je hart, omdat je het leuk vindt, niet omdat het moet of hoort.
Dit plezier kan verdwenen zijn door oude trauma’s, die de ziel geraakt hebben,
waarbij de pijn nog in de buitenwereld wordt weerspiegeld.
Ze verbetert de verbinding met de aarde
en helpt de energieën en spanningen, die in het gebied achter de ogen zitten, los te laten.

NU weet ik, wat ik op mijn boswandeling te doen heb....

Weer een levensmotto erbij: zoekt en gij zult vinden!

Ik zal eens met haar gaan praten...
...wellicht kan ze mij raden!

Haar woordenstroom aangehoord en daarmee verder aan de slag gegaan.
Niet naar bovenstaande paddestoel zoeken, maar dichter bij huis.
Samen met een bemoediging per email:
"Ik hoop voor jou, dat het verleden jouw toekomst niet blijft verpesten."
DAAR ligt dus de oorzaak.
Dan komt nu de hamvraag: hoe kom ik daar van af?
Heel simpel: gewoon loslaten!

 
 



Muurtje metselen.





Verdriet.